کلماتِ ساده.....می آیند. زندگی می کنند و می میرند.

                                   تا ترانه ء تازه ای زاده شود.

                 همیشه همینطور بوده است.

                 قطراتِ تشنه... می آیند.زندگی می کنند و می میرند.

                                  تا ابرکِ بنفشه پوش اردیبهشتی شاید..

                 همیشه همین طور بوده است.

                  شاعرانِ بزرگ... می آیند.زندگی می کنند و می میرند.

                                    تاردِ پای گرم ِ دیگری ...بر برف!

                 و ما همه می آییم . زندگی می کنیم . وگاهی از دور

                  برای هم دستی تکان می دهیم.

                                                        و می میریم.

                  تمام زندگی همین است.

                   حالا به نشانی ِ شیراز برو و ببین از غیب ِ این لسان ِ ساده

                        چه می وزد از واژه های این ورا.....

                    پ.ن۱:  رحلت  آیت  الله بهجت را به تمامی شیعیان جهان و مقلد ان ایشان  تسلیت می گویم.

پ.ن ۲: اگه تو این چند روز کمتر به دوستان عزیز سر زدم بعلت بیماری پدرم درگیربودم