دوستان عزیز این شعر شمارو یاد چی می اندازه؟

در کنار خطوط سیم پیام            خارج از ده دو کاج روییدند

سالیان دراز رهگذران                 آن دو را چون دو دوست می دیدند

روزی از روزهای پاییزی               زیر رگبارو تازیانه ی باد

یکی از کاجها به خود لرزید           خم شد و روی دیگری افتاد

گفت ای شنا ببخش مرا               خوب در حال من تامل کن

ریشه هایم ز خاک بیرون است     چند روزی مرا تحمل کن

کاج همسایه گفت باتندی              مردم آزار از تو بیزارم

دور شو دست از سرم بردار         من کجا طاقت تورا دارم؟

بینواراسپس تکانی داد                یار بیرحم و بی محبت او

سیمها پاره گشت واوافتاد          برزمین نقش بست قامت او

مرکز ارتباط دید آن رو ز                   انتقال پیام ممکن نیست

گشت عازم گروه پی جویی            تا ببینند عیب کار از چیست

سیمبانان پس از مرمت سیم            راه تکرار بر خطر بستند

یعنی آن کاج سنگدل را نیز                با تبر تکه تکه بشکستند

گفتند:

مسافری آمده از راهی دور