• بعضی ادمها فقط یک دهان بزرگند و همه وجودشان همان دهان بزرگ است.           

       بدون کلمه ای برای فکر کردن وگوشی برای شنیدن/تنها مدام حرف می زنند.

•   بعضی ادمها هم همه وجودشان گوش است .اماده اندکه هر کس هر چیز گفت /             

 بشنوند و سر تکان بدهند.

• بعضی دیگر هم هستند که از یک گوش میشنوند و از یک گوش می دهند بیرون.

         هیچ کدامشان به این درد نمی خورند که یک روز با انها تا ته یک کوچه باریک و خلوت

        قدم بزنی ودو کلمه حرف حساب بگویی ودو کلمه حرف صواب بشنوی.

       هیچکدامشان به این درد نمی خورند که یک صبح برفی یا یک غروب سفید و نارنجی

      دو تا لیوان چای بریزی و کنارشان بنشینی و گل بگویی وگل بشنوی.

      کسی باید باشد که هم شنیدن بلد باشد هم حرف زدن / با این جور ادمهاست که 

       درد دل کردن می چسبد.   

بی دغدغه اسوده و ارام

تنها ی تنها خلوت کنم با خویش وغمهایم

                                               تنها شدم اما ندانستم/بی جلوه

                                                                                  خورشید رویت           

                                                دلکش فضای خانه شد دلگیر                                             

                                             روشن چراغ خانه شد خاموش

تنهاییم تاریکی سردی است

ای مهربان عمر سفر کوتاهتر باد

                                                   ایا کدامین روز می ایی؟

                                                 تا ان روز.............

                                                 چشمان من چون حلقه بر در باد 

                                  همه جاش سفره نعمت

حضرت اینجا دلی رو نمیشکنه

                                            اینجا شهر ارزوهای منه

میلاد باسعادت امام

هشتم حضرت رضا(ع)

به همه دوستانم تبریک عرض میکنم.

زندگی ادامه داره

                         حتی وقتی تو نباشی

                                                         اگه اشنا بمونی یا مث غریبه ها شی

زندگی ادامه داره

                         به جلو قصه تکرار

                                                 حتی وقتی نبض ساعت بخوابه رو دست دیوار

زندگی ادامه داره

حتی وقتی شعله عشق تو نگاهی بی رمق شه

                                                              یا اگه دفتر شادی روزی خالی از ورق شه

زندگی ادامه داره

خوب و بد سفید و مشکی

                                        تا زمانی که یه لبخند می شکفه میچکه اشکی

کسی پله های عمرو به عقب بر نمی گرده

                                                                ولی میتونه ببینه که گذشته ها چه کرده

زندگی ادامه داره

                            با من وتو ـ بی من وتو

                                                              این دو روز زندگی رو بیا همراه دلم شو 

دوستت دارم را من/ دلاویز ترین شعر جهان یافته ام

این گل سرخ من است

دامنی پر کن از این گل که دهی هدیه به خلق

که بری خانه دوست

که فشانی بر دشمن

• عشق یک جوشش کور است وپیوندی از سر نابینایی امادوست داشتن پیوندی خود اگاه و از روی بصیرت است
• عشق بیشتر از غریزه اب میخورد و هر چه از غریزه سر زند بی ارزش است اما دوست داشتن از روح طلوع می کندو تا هر جا که یک روح ارتفاع دارد دوست داشتن نیز همگام با ان اوج می یابد.
• عشق با شناسنامه بی ارتباط نیست وگذر فصلها وعبور سالها بر ان اثر می گذارد اما دوست داشتن در ورای سن و زمان زندگی می کندو بر اشیانه بلندش روز وروزگار رادستی نیست .
• عشق طوفانی و متلاطم وبوقلمون صفت است امادوست داشتن ارام و استوار وپر وقار وسر شار از نجابت است.
• عشق زیباییهای دلخواه را در معشوق می افریند و دوست داشتن زیباییهای دلخواه را در دوست می یابد.
• عشق یک فریب بزرگ و قوی است ودوست داشتن یک صداقت راستین و صمیمی/ بی انتها و مطلق.
• عشق در دریا غرق شدن است ودوست داشتن در دریا شنا کردن.
• عشق بینایی را می گیرد و دوست داشتن بینایی می دهد.
• عشق خشن و شدید است و در عین حال ناپایدار و نا مطمئن و دوست داشتن لطیف ونرم است ودر عین حال پایدار و سرشار از اطمینان.
• عشق همواره با شک الوده است و دوست داشتن سراپا یقین است وشک ناپذیر.
• از عشق هر چه بیشتر می نوشیم سیرابتر می شویم واز دوست داشتن هر چه بیشتر تشنه تر.
• عشق هر چه دیرتر می پاید کهنه تر می شود ودوست داشتن نوتر.
• عشق تملک معشوق است و دوست داشتن تشنگی محو شدن در دوست.
• در عشق رقیب منفور است و در دوست داشتن است که " هوا داران کویش را چو جان خویشتن دارند".
• حسد شاخصه عشق است/عاشق معشوق را طعمه خویش می بیند و همواره مضطرب استکه دیگری از چنگش نرباید و اگر ربود با هر دو دشمنی می ورزد و معشوق منفور می گردد اما دوست داشتن ایمان است/ یک ابدیت بی مرز است.
• عشق لذت جستن است و دوست داشتن پناه جستن.
• عشق غذا خوردن یک حریص گرسنه است و دوست داشتن همزبانی در سر زمین بیگانه یافتن.
• عشق گاه جا بجا می شود اما دوست داشتن از جای خویش از کنار دوست بر نمی خیزد.
• عشق اگر پای عاشق در میان نباشد نیستاما در دوست داشتن جز دوست و دوست داشتن سومی وجود ندارد.
• عشق به سرعت به کینه وانتقام بدل میشود وان هنگامی است که عاشق خود را در میانه نمی بیند اما هر انکه دوست دشتن را خوب میبیند وخوب احساس میکند خود را در میانه نمی بیند و بسرعت و سادگی دست به فداکاری و ایثار میزند.
• و...............                
•  
•                             (تو خود حدیث مفصل بخوان ازین مجمل) 
•  

چه کسی میدانست/که تو یکروز به من خواهی گفت که جدا باید شد؟

من چه بیهوده بتو دل بستم

و جه بیهوده به خوشبختی اندیشیدم

همه جا پاییز است و دل من غمگین

به سفر می اندیشم که جدایی اورد

و میان من وتو تلخ ترین فاصله ها را انداخت

بعد از این در نگه تو چه کسی خوشبختی را خواهد دید

چه کسی هر شب به تو خواهد گفت : دوستت میدارم

و تو هر بار چسان خواهی بود؟

زیر بام چه کسی خواهی خفت؟

و بگوش چه کسی خواهی خواند: دوستت میدارم؟

تو بهاران را در اغوش چه کسی خواهی ریخت؟

به جدایی نفرین/ به سفر نیز

چه کسی میدانست که تو یکروز سفر خواهی کرد؟

و مرا از خاطر خواهی برد؟

چه کسی میدانست؟

از هم گریختیم

وان نازنین پیاله دلخواه را دریغ / بر خاک ریختیم

جان و من وتو تشنه پیوند مهر بود

دردا که جان تشنه خود را گداختیم

بس دردناک بود جدایی میان ما

از هم جدا شدیم و بدین درد ساختیم

             دیدار ما که انهمه شوق و امید داشت

           اینک نگاه کن که سراسر ملال گشت

           وان عشق نازنین که میان من و تو بود

         دردا که همچو جوانی ما پایمال گشت

با انهمه نیاز که من داشتم به تو

پرهیز عاشقانه من ناگزیر بود

من بارها بسوی تو باز امدم ولی /هر بار دیر بود

            اینک من و توایم دو تنهای بی نصیب

          هر یک جدا گرفته ره سرنوشت خویش

         سر گشته در کشاکش طوفان روزگار

        گم کرده همچو ادم و حوا بهشت خویش       

اینروزا همینجور بیخود و بیجهت دلم گرفته. مثل کسیکه جیبش سوراخ بوده

و یه چیزی از جیبش افتاده وگم شده.فکر میکنم قلبم سوراخ شده و یه

چیزی از توش بیرون افتاده. همین جور الکی از هیچی لذت نمیبرم وهی دور

و برم می چرخم ببینم اونی که از قلبم افتاده چیه؟ اصلا چیزی بوده یا من

این طور فکر میکنم .اگه راس راسی قلبم سوراخ شده باشه با رفوش کنم؟